Çok takıntılıyım ben ya işe yaramaz ufak şeylere takılıp canımı sıkabiliyorum. Neden acaba diye düşünüyorum. Saçma sapan şeylerle beynimi dolduruyorum sonrada diyorum ki sanane kızım öyle olması gerekiyormuş, öyle olmuş nedenini bulamadığın sebeplerle beynini kör kurşunlarla doldurup durma diyorum. Aptal diyorum, salak diyorum kendime, eziyorum kendimi, üzüyorum kendimi hiç uğruna nedenini bilemediğim hiçlik uğruna. Sırası geldiğinde kör kurşunları sıkarım belki diyorum, fazla canını acıtmaz belki ama bir bilse bende ki o kör kurşunların kaç delik açtığını bende, bende ki  kaç yaraya sebep olduklarını hala pansuman yaptığımı, hala yaranın kanadığını belki o zaman onun canını o kurşunlar değilde bende açtığı onca yarayı görünce acır, canı belkide daha fazla acır... Acır mı dersiniz? Sonra da diyorum ki niye acısın ki zaten bunları bile bile sana neden olmasına sebep o, acısa bunlara bu acılara kanayan yarana sebep olurmuydu !! Senin yerine o pansuman olurdu yaralarına. Boşver boşver yapma, takma, üzülme sonuçun da aynı yola çıkmıyormusun aynı sonuçu bulmuyormusun, boşver HER ŞEY OLACAĞINA VARIR demiyormusun ve yinede askıda bırakıp yola devam ediyorsun. Öyle.. 

Gazze;

İçim acıyor, hecelerimi, kelimelerimi nasıl cümleye döküceğimi bilemiyorum. Oysa ki ne kadar zor seni uzaktan izlemek en acısıda izler gibi yapıp izleyememek, bakamamak o yaşadığınız durumlara, kanlara kan revan içerisindeki gövdelere bakamamak. Bebeklerim ölümü parçalanmış bedenleri halbuki onlara gövdeler sağda solda olmamalıydı, tek beden olup oyuncak oynamalıydı, oyuncak araba sürmeli, oyuncak bebek oynamalıydı. Anneler banyo yaptırıp bebeklerini saçlarını tarayıp örerek alnından öpleydi, babaları ise oğullarını uykuya yatırarak hikaye kitabı okumalıydı. Aileler akşam yemeklerini yapmış eşini bekliyor olmalıydı sıcacık yuva sıcacık mis gibi bir akşam yemekleri olmalıydı. Malesef bunların hiç biri olmayacak olması gerekenler yaşanmıyor orda olmaması gerekenler yaşanıyor biliyorum. Ne kadar zor elimden hiç birşeyin gelmemesi ne kadar zor ne yapıcağımı bilmemem. Çok üzülüyorum ama şuan tek yapıcağım şey üzüntümü bu şekilde paylaşmak oluyor üzgünüm!! :((  Ölmesin bebekler ölmesin anneler, babalar, nineler, dedeler ordaki herkez bitsin bu zulüm bitsin bu kan revan bu kadar insafsızlık niye onlarında var bebekleri onlarında var annesi babası onlarında var elbet bir gün ölücek canları Rabbim ıslah etsin. Rabbim GAZZE'ye sabır versın dirayet versin aşk versin ilahi aşk ve bir an önce biter inşallah. Bu savaşı açan ülkeye onlar diye söz ediyorum çünkü adını burda yazmak istemiyorum onun sıfatı ile zamiri ile tümleci ile bu beyaz sayfamı kirletmek istemiyorum Rabbim onlara akıl doğru yol ve hidayet versin..